Burn-out

 Wat het eerste opvalt aan Piet is hoe netjes hij zijn jas op het hangertje hangt. Hij kijkt zijn kleding nog even na en haalt met een natte vinger een vlekje van zijn schoenen. Zijn map legt hij op de tafel en zijn pen er keurig in lijn naast. Piet straalt een laag energieniveau uit en zijn woorden komen enigszins vertraagd uit zijn mond. Op de vraag wat ik voor hem kan doen, vertelt hij dat hij volgens zijn huisarts een burn-out heeft, maar dit zelf niet begrijpt. Natuurlijk heeft hij wel wat klachten, maar ja ... om dat nu een burn-out te noemen! Als leidinggevende bij een middelgroot bedrijf heeft hij een baan waarin hij zijn energie ruimschoots kwijt kan.

 Het valt me op hoe vaak Piet even afwezig is. Een benodigde herhaling van mijn vraag stoort hem nogal eens in zijn gedachten. Gevraagd naar waar hij met zijn gedachten is, vertelt hij dat hij nog even wat privé-zaken moet regelen voor een van zijn mensen. In zijn keurige handschrift schrijft hij dit even op. Ja, zijn medewerkers zijn erg belangrijk voor hem, en ze lopen met hem weg, weet hij. Trots vertelt hij dat hij eigenlijk zelf ook een beetje therapeut voor ze is. Op mijn vraag of hij wel eens nee zegt, kijkt hij me wat bevreemd aan. Ik doe in principe alles voor ze. En ondertussen schrijft hij nog iets op over weer iets anders wat hij nog moet doen.

 

 

 

 Vanuit zijn ouderlijk huis is hem door zijn vader geleerd dat alles altijd perfect moet zijn. Zijn vader was militair en daar hoorde perfectie bij. Met een glimlach vertelt hij dat hij, toen hij in dienst ging, niet meer hoefde te leren dat zijn kleding naast een liniaal moest worden opgevouwen. Hij leert het nu zijn kinderen ook. Op mijn vraag waar deze grens ligt, weet hij geen antwoord. Altijd doorgaan is zijn devies, dan maar een uurtje later naar bed en/of vroeger eruit. En slapen doet hij trouwens ook slecht.

 In een paar coachingsgesprekken krijgt hij via de soms indringende en confronterende vragen zijn echte doelen helder voor ogen. De oefeningen die meestal deel uitmaken van onze gesprekken, vindt hij in het begin wat raar. Hij moet er vaak om lachen maar hij doet ze wel. En achteraf beseft hij wat ze hem hebben gebracht. Uiteindelijk krijgt hij zijn leven weer in balans. En zijn vrouw is blij dat de liniaal uit de kledingkast is ...