Verhaal over depressie

Sandra komt voor een eerste gesprek. Terwijl ik aan de telefoon tijdens het maken van onze afspraak een ‘stevige tante’ heb ervaren, zie ik een totaal tegenovergestelde: een depressieve Sandra. Op de vraag waar de vrouw van het telefoongesprek van een week geleden is gebleven, vertelt ze dat het altijd zo gaat. De ene dag is ze fit en sterk en kan ze het leven aan, de andere dag voelt ze zich zoals nu. Van haar huisarts heeft ze antidepressiva voorgeschreven gekregen. Ze vertelt dat ze eigenlijk niet aan die ‘troep’ wil. Een paar van haar vriendinnen gebruiken deze medicijnen ook en ze vindt ze sindsdien ontzettend veranderd, alsof er een ander in dat lichaam zit.

 Ik vertel haar dat het niet aan mij als coach is om daarin te sturen; daar heeft ze haar huisarts voor. Na dit gesprek, waarin ze aangeeft wat haar doel is met dit traject, gaat ze naar huis. Ze is doodmoe. Er is ook veel over tafel gekomen. Ze krijgt de opdracht mee om haar energieboekhouding een paar dagen bij te houden. Door iedere dag elk halfuur bij te houden wat ze heeft gedaan en hoe ze zich voelt, krijgt ze inzage in wat de energievreters en energiebrengers zijn. In ons tweede gesprek nemen we haar ‘boekhouding’ door. Prachtig dat zo’n simpel overzicht haar zo veel inzicht geeft, en mij als haar coach zo veel duidelijkheid. We hebben een aantal gesprekken waarin we steeds een oefening doen en ze naar huis gaat met een kleine opdracht. Stukje bij beetje komt ze uit haar dal. De zon daarboven geeft haar het besef dat ze leeft! En weer wat plannetjes maakt wat haar haar hoop en nieuwe energie geeft.

In een aantal coachingsgesprekken krijgt ze via soms indringende en confronterende vragen haar problemen helder en kan ze deze vertalen naar haar doel. De oefeningen vindt ze in het begin wat raar, maar al snel beseft ze wat deze met haar hebben gedaan. Uiteindelijk gaat Sandra gelukkig ook terug naar haar huisarts om over de afbouw van haar medicijngebruik te praten!